Kilka ważnych zdań, część 1

-

Od jakiegoś czasu skrupulatnie notuję ważne dla mnie zdania, stały się swego rodzaju drogowskazem. Niektóre pozwalają mi odnaleźć spokój, inne przypominają o tym co ważne albo stanowią przestrogę. Wszystkie jakoś mi pomagają lub ułatwiają codzienność. Dzisiaj chciałabym się częścią z nich podzielić. To taki prezent z okazji Dnia Kobiet, coś co same możemy sobie dać. Jeśli ktoś towarzyszy mi w mojej blogowej pisaninie od początku, część z nich rozpozna. Ci, którzy dołączyli niedawno, znajdą wskazówkę, w którym wpisie o tym było. 

Zajmij się sobą.

Na różne sposoby, zaopiekuj się sobą, zatroszcz się o siebie, odpuść, kiedy nie warto się angażować, daruj sobie kontrolę i zajmij się sobą, nie ma to nic wspólnego z egoizmem, ma być wyrazem troski o siebie. Upominam siebie w ten sposób, gdy za bardzo się angażuję, wchodzę na czyjeś terytorium. Wypowiadam te słowa, gdy jest mi źle, ale zajmij się sobą, to także odczep się od innych, a czasem też od siebie.

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/05/zaopiekuj-sie-soba.html  

Jestem ważna i moje uczucia są ważne.

Nie chodzi o unieważnianie pozostałych osób, bo oni także są ważni, ale tak często zapominamy o tym, że nasze uczucia również powinny się liczyć. Możemy w końcu zrobić coś z myślą o sobie, nie trzeba się na wszystko godzić, nie musimy się umniejszać, jesteśmy tu i jesteśmy ważni. Tak zaplanowałam ostatnie święta, by wszyscy byli zadowoleni, kto ma skomplikowane relacje rodzinne będzie wiedział, że to niełatwe zadanie. Wyraziłam tę myśl głośno, a wtedy M. zapytała, a Ty? Ty też jesteś zadowolona?

Dojrzałość polega na tym, że nad emocjami panuje rozum (E. Woydyłło-Osiatyńska).

Staram się o tym pamiętać, emocje są ważne, ale nie zawsze chcę i powinnam działać pod ich wpływem. 

Co nieco o emocjach było tu:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/11/czy-kotnie-sa-ze.html

A tu o dojrzałości:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/10/czym-jest-dojrzaosc.html 

Chińska mądrość ludowa „zobaczymy”.

Poznałam tę przypowieść słuchając wykładu Andrzeja Tucholskiego Jak dobrze, że pada. Pamiętacie tę historię? Jeśli ktoś nie czytał przypomnę:

Chińskiemu rolnikowi ucieka koń, cała wioska mówi, ale masz pecha, uciekł Ci koń, na co rolnik spokojnie odpowiada zobaczymy, po dwóch tygodniach koń wraca i przyprowadza drugiego konia, wtedy wioska stwierdza, że ma wielkie szczęście, bo teraz ma 2 konie, na to rolnik jak ostatnio, zobaczymy. Rolnik ma syna, syn ujeżdżając nowego konia, spada i łamie nogę, wioska na to, że ma pecha, syn złamał nogę, na co on, zobaczymy, i wtedy wybucha wojna, każdego pierworodnego obejmuje pobór, ale nie syna rolnika, bo ma złamaną nogę, jakie szczęście, ominął go pobór, zobaczymy.

Więcej znajdziecie tu:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/06/ale-tego-pani-nie-wie-czyli-dlaczego.html 

Życie powinno być dobre i satysfakcjonujące, a nie tylko akceptowalne.

W jaki sposób to zdanie pojawiło się w moim życiu, wyjaśniłam w pierwszym wpisie na moim blogu:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/05/kobieta-w-kryzysie.html

Czy mam na to wpływ?

Bo jeśli nie, najlepszym wyjściem jest akceptacja tego faktu, w końcu zmienić można tylko coś, na co ma się wpływ.

Przywołuj swój umysł do teraźniejszości.

Często błądzę myślami w przyszłości albo w przeszłości, czasem te myśli nie są wesołe, dlatego cenię uważność:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/06/uwaznosc.html

Skup się na faktach.

Gdy przytrafia mi się coś przykrego, najczęściej ulegam emocjom, a powinnam i chciałabym skupić się na faktach, czasem bez nadawania im znaczenia, bez oceniania. Takie stoickie podejście:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/06/o-codziennych-lekach-i-zamartwianiu-sie.html 

Ale tego pani nie wie.

Uwielbiam to zdanie, można je znaleźć we wpisie o tym, jak nie myśleć negatywnie o przyszłości, no, bo przecież tego pani nie wie, pani Anno.

Należy sprawdzać, czy można inaczej myśleć, mówić lub robić.

Uważność, wobec myśli i uczuć, pytania, czy to ma sens, czy to jest dla mnie dobre, czy tego chcę.

Do dupy kot.

Ciekawe spostrzeżenie Wojciecha Eichelbergera, które warto znać, wspominałam o nim w poście o poczuciu wartości:

Kiedy kotu nie uda się upolować myszy, nie siada i nie myśli, ale ze mnie do dupy kot, tylko powoli i spokojne wyrusza na kolejne polowanie, a w dodatku kot, kiedy nie poluje, dużo odpoczywa.

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/06/zgoda-na-siebie-i-poczucie-wasnej.html 

Czasem najlepiej jest płynąć z prądem

Są chwile, gdy nie ma pomysłu na to co dalej, a wtedy najlepiej jest…

Co najgorszego może się stać i co wtedy zrobisz?

Zdanie, które pomaga w sytuacji, w której mam obawy:

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/06/o-codziennych-lekach-i-zamartwianiu-sie.html  

Pauza między emocją a działaniem.

Głęboki wdech, krótka chwila albo 10 minut. Ja proszę o 10 minut wtedy, kiedy czuję, że zaraz wybuchnę, a jeśli ktoś nie uszanuje mojej prośby, to już na własną odpowiedzialność.

Mogę to zostawić…

Nie we wszystko musimy się angażować, nie we wszystkim trzeba brać udział, są sprawy, które można zostawić, a wtedy dobrze jest nauczyć się odpuszczać.

https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/11/moge-to-zostawic-czyli-sztuka.html 

W Dniu Kobiet życzę nam wszystkim, byśmy umiały o siebie zadbać. I w tej sprawie akurat lepiej nie odpuszczać. 

 


 



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kobieta zawiedziona

-
Obraz
Droga Nieznajoma, jak to się stało, że pewnego dnia obudziłaś się i spostrzegłaś, że jesteś w zupełnie innym miejscu, niż zakładał plan na życie? Twoja sytuacja jest z tych nie do pozazdroszczenia, a Ty częściej smutna i przybita niż uśmiechnięta. Wszystko Cię przygnębia, świat od dawna nie ma barw, bo szarość oczywiście się nie liczy. I Ty Nieznajoma, której nikt nie zauważa albo gorzej, jest ktoś, kto od lat udowadnia Ci, jak mało znaczysz lub jak bardzo jesteś nie dość… A przecież kiedyś się kochaliście. Tylko czy to naprawdę była miłość? Ty Nieznajoma, która żyjesz nie swoim życiem.  Nie swoim, bo nikt nie pyta Cię o zdanie, a Ty już dawno straciłaś głos lub nigdy go nie miałaś. I jeszcze Ty, która właśnie opłakujesz stratę, bo on wybrał inną, na dłużej lub tylko na chwilę, a Ty czytasz właśnie, że zdradził, bo nie znalazł w domu tego, czego potrzebował, że to Twoja wina. Czujesz wstyd, dlatego nikomu nie powiedziałaś, więc i Tobie nikt nie powiedział, że zdradził, bo tak...
Read more »

Wiek dojrzały?

-
Obraz
Całkiem niedawno miałam przyjemność zjeść kolację w towarzystwie mojej przyjaciółki J. Znamy się lat naście i zjadłyśmy razem niejedną kolację, a przy tym niejedną przysłowiową beczkę soli. J. jest starsza ode mnie zaledwie kilka lat i śmiało można powiedzieć, że to ta sama grupa wiekowa, 50 plus. Z niewielką różnicą, w moim przypadku ten plus za kilka miesięcy. Obie dostrzegamy zmiany, jakie dokonały się w nas lub w naszym życiu. Naturalnie nie są to zmiany nagłe, raczej proces, który wspólnie obserwujemy. Dostrzegłyśmy też problemy, które łączą wiele kobiet w tym wieku . W tym , czyli w jakim? Katarzyna Sobczuk w eseju Mała empiria określa go początkiem starości, ale też wiekiem środka, bo to etap, w którym dzieci (o ile je mamy) jeszcze nas potrzebują, a starzejący się rodzice zaczynają nas potrzebować coraz bardziej. I wiek, w którym denerwują nas i młodzi i starzy, co z przymrużeniem oka stwierdza autorka. Niektórzy nazywają go dojrzałym, ale jak wiadomo to tylko nazwa, bo ni...
Read more »

Co ze mną nie tak?

-
Obraz
Szczęście sprzyja lepszym, zwykł mawiać kolega mojego męża, a ja w myśli dodawałam, zwłaszcza tym, którzy pochodzą z rodziny dobrze wykształconych i dość zamożnych ludzi, a do tego odziedziczyli dom po babci. Nie brakuje niestety osób, które bezrefleksyjnie głoszą podobne banały. Na przykład taki Pan W. zrobił karierę i ma się całkiem nieźle, nie wszystko się udało, bo jest po rozwodzie, a jego była żona, nie wiedzieć czemu, oczekuje od niego zrozumienia sytuacji, w jakiej się znalazła. W czasie kiedy on realizował się zawodowo, ona pracowała i wychowała dwójkę wspólnych dzieci. Pan W. uważa, że jej sytuacja jest wyłącznie jej sprawą, bo podobnie jak on mogła robić karierę, przecież jej nie zabraniał. Nie wnikam w powody, dla których Pan W. nie ma ochoty zajmować się problemami byłej żony, bywa różnie i zdecydowanie brakuje mi wiedzy, ale samo podejście W. do problemu wiele o nim mówi. Dla porządku dodam, że sytuację opisałam na podstawie jego relacji, a nie opowieści „roszczeniowej”...
Read more »

Wściekam się

-
Obraz
Wściekam się. Wreszcie. To nie jest dla mnie naturalny stan, jestem grzeczną dziewczynką, tyle że czas, który w moim życiu nastał, powoduje zmiany nastroju, na które chyba nie byłam gotowa. Ich intensywność tylko z pozoru utrudnia życie, bo można je wykorzystać do własnych celów. Na przykład to, że się wściekam, jest znacznie wygodniejsze niż ewentualne użalanie się nad sobą. Wściekam się, kiedy czytam, co kobieta po pięćdziesiątym roku życia powinna i czego nie powinna. Wściekam się z powodu stereotypów dotyczących dojrzałych kobiet. Do białej gorączki doprowadzają mnie infantylne nagłówki: pięćdziesięciolatko łap 50 złotych i biegnij do… Naprawdę? Czy ja się czepiam, czy to brzmi lekceważąco? Dlaczego wciąż pozwalamy, żeby ktoś inny decydował o naszej atrakcyjności? Dlaczego atrakcyjność ma zależeć od opinii z zewnątrz lub ogólnie przyjętego kanonu urody? Dlaczego wciąż to przeżywamy? Może pora skorzystać z zasobów, które mamy i zmienić podejście, bo w końcu, czym jest owa atrak...
Read more »

Kłopoty

-
Obraz
Ostatnie lata obfitują w kłopoty, których nie da się zignorować, bo zmieniają mnie i moje życie. Są zaskakujące, przełomowe i z całą pewnością poważne. Niektóre uporczywie trwają od lat, ale przybierają na mocy, czego ostatecznie należało się spodziewać, choć nie było pewności, w jaki sposób się rozwiną, pewne natomiast było, że nie będzie dobrze. Stąd chyba wrażenie, że rozwiązuję wciąż te same problemy, tylko w nowej odsłonie. Kłopot w tym, że niektóre są nierozwiązywalne, wiszą nad głową, paradoksalnie powodując ból pleców, choć głowa też boli i nie tylko metaforycznie. Nie można przeczekać, wyleżeć, przemilczeć, jak w piosence Kasi Nosowskiej i Bartosza Króla, choć można próbować, a już koniecznie trzeba przepłakać i przejść. Kolejną grupę stanowią problemy wynikające z codzienności, które przybierają raczej formę komplikacji. Gdyby nie wspomniane dwie pierwsze kategorie, byłyby zaledwie uciążliwością, a tak często przytłaczają niewspółmiernie do okoliczności. Co nie stanowi nies...
Read more »

Mężowie i wakacyjna lektura wypoczynkowa

-
Obraz
Rzadko ostatnio sięgam po lekkie książki obyczajowe, bo przeczytałam ich już tyle, że trudno o zaskoczenie. Od czasu do czasu jednak wybieram taką „wypoczynkową” literaturę, zazwyczaj w okresie wakacji lub podczas długich zimowych wieczorów, zwykle zwiedziona pozytywną recenzją albo ciekawą okładką. Poszukuję wtedy czegoś świeżego, lekkiego, a najchętniej również zabawnego. Jestem dość przyziemna, pewnie z tego powodu wolę powieści z choć trochę prawdopodobną fabułą, ale ostatnio tak się złożyło, że w moje czytelnicze ręce wpadły zupełnie nierealne historie. Postanowiłam dać im szansę i dobrze, bo całkiem nieźle się bawiłam, a tylko z pozoru błahe perypetie bohaterów, stanowiły pretekst do rozważań na całkiem poważne tematy. Mężowie Holly Gramazio, jest jedną z tych książek. Lekka opowieść o młodej singielce, która pewnej nocy po powrocie do domu, zastaje w nim mężczyznę, podającego się za jej męża. Wraz z pojawieniem się nieznajomego, w otoczeniu zaszły drobne zmiany, a sama Laure...
Read more »

Co słychać dobrego?

-
Obraz
Zaczęłam sobie uświadamiać, że tym, czego potrzebuję jest dostatecznie dużo dobrych rzeczy. Światło, niebo i balkon były dobre. Koszty życia, Deborah Levy   Bohaterka pewnego serialu mówiła, że nie nad wszystkim można zapanować, zawsze jednak można sprzątnąć w szafie. I to oczywiście prawda, nie na wszystko mamy wpływ. Prawdą jest też, że nawet wtedy, kiedy tkwimy głęboko w czarnej dziurze, przeżywamy słabszy okres lub choćby gorszy humor, wciąż możemy coś dla siebie zrobić, a tym, czego wtedy potrzebujemy najbardziej są pozytywne doświadczenia. Niekoniecznie spektakularne, wyrafinowane czy kosztowne, raczej dość zwyczajne, bezpieczne chwile lub ładne, otulające rzeczy, najchętniej takie, do których mamy dostęp. Mam na myśli wszystko to, co sami możemy siebie podarować.   Już dawno zrozumiałam, że ludzie, choćby nawet najmilsi czy najwrażliwsi nie zawsze będą w stanie zrozumieć, przez co przechodzimy. I nawet jeśli są obok nas, prędzej czy później wrócą do swoich z...
Read more »