Anna Kobieta Zwyczajna

Zwykle piszę o trudnych życiowych momentach, czasem o głębokim kryzysie, a dzisiaj o drobnych ale upierdliwych potknięciach, przykrościach, które psują nastrój, braku uprzejmości, niewygodach i sprawach, które może nie stanowią problemu ale uwierają jak kamyk w bucie.  I o tym jak się nie dać. Na początek przypomnę, by nie brać na siebie emocji innych ludzi: https://annakobietazwyczajna.blogspot.com/2023/08/jak-nie-brac-na-siebie-emocji-innych.html     Są sytuacje od nas niezależne, dosyć błahe, mimo to irytujące. Nie zdążyliśmy na tramwaj, a za chwilę mamy spotkanie, zapomnieliśmy o terminie wpłaty i teraz trzeba zapłacić odsetki, wykupili nam coś, co właśnie zdecydowaliśmy się kupić (a zastanawialiśmy się długo), koleżanka odwołała spotkanie,  zostaliśmy z upieczonym ciastem (to chyba nie jest dobry przykład, bo jeśli ciasto świetne, rodzina się ucieszy).   Zdarzają się też różne niekomfortowe sytuacje. Upadek na rowerze obok przystanku pełnego lud...

Należę do osób, które źle znoszą wszelkie konflikty, dlatego unikam zgrzytów. Niezależnie od tego kto zawinił, dążę do załagodzenia konfliktu. Dotąd nie widziałam w tym nic nagannego, a jednak to nie najlepiej, a w zasadzie źle, bo ostatecznie zostaję z negatywnymi emocjami i zaciśniętą szczęką. Oczywiście bywają różne rodzaje zatargów. Czym innym jest kłótnia w rodzinie, czym innym w pracy, a jeszcze inaczej reagujemy na spięcia z przypadkowymi osobami. Ale czy kłótnie i konflikty faktycznie są tak złe? W końcu podobnie jak złość są sygnałem, że na coś się nie godzimy. Kłócąc się, stajemy w obronie naszych granic i choć oczywiście rozmowa byłaby lepszym rozwiązaniem, nie zawsze jest możliwa. Niby wiadomo, że nawet w emocjach należy mieć kontrolę nad tym, co się mówi, a jednak chyba każdy zdążył pożałować słów, które niefrasobliwie wygłosił w silnych emocjach. Ewa Woydyłło – Osiatyńska mówi, że nad emocjami panuje rozum, ale jest też inna strona medalu, bo Michelle Obama z rozbra...